fotografie Huntington

Fotografie van de Ziekte van Huntington was een van mijn onderwerpen voor mijn afstuderen aan de Fotoacademie in december 2007. Na mijn afstuderen heb ik dit onderwerp verder opgepakt.

Eén van de redenen waarom ik fotografeer is dat ik toeschouwers wil laten kennismaken met werelden die ze niet kennen. Dat is voor mij ook de reden voor de fotografie van de Ziekte van Huntington. Ik wil mensen laten kennismaken met de wereld, waarin mensen met Huntington leven en de vele aspecten en stadia van deze ziekte. Dus niet alleen de cliënt staat centraal in de fotografie, maar ook de leefomgeving en andere betrokkenen, zoals medewerkers en familie. Tijdens het fotograferen werk ik zo onopvallend mogelijk: ik treed niet op de voorgrond en gebruik bij voorkeur geen flitser. Op die manier zijn de foto’s het meest authentiek.

 

De ziekte van Huntington is een complexe ziekte. Het tast het zenuwstelsel aan, wat invloed heeft op de hersenfuncties van de patiënt. De ziekte heeft zowel lichamelijke als psychische gevolgen en neemt steeds ernstiger vormen aan. Patiënten kunnen bijvoorbeeld hun bewegingen niet meer controleren, vergeetachtig worden en zelfs agressief. Uiteindelijk leidt de ziekte tot de dood. Naarmate de ziekte zich ontwikkelt, heeft de patiënt steeds meer zorg nodig, totdat hij of zij volledig afhankelijk is van anderen. Op dit moment lijden ongeveer 1.500 mensen in Nederland aan deze ongeneeslijke ziekte. [bron: Huntingtoncentrum Topaz Overduin)